Албатта ҳукм Аллоҳникидур Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт

 

 

(сиз ҳам уларнинг қибласига боқувчи эмассиз), дейилиб бу ишнинг ҳеч қачон юз бермаслиги аниқ қилиб айтилди. Бу ердаги (Nèduä!#uq÷dr& уларнинг ҳавойи нафсларига) Пайғамбар с.а.в.га айтган мана бу гапларидир: Бизнинг қибламизга қайт, шунда сенга имон келтирамиз ва эргашамиз. Улар бу гапни Пайғамбар с.а.в.ни алдаш учун айтдилар. Аллоҳ уларни лаънатласин.


(إِنَّكَ إِذَاً لَّمِنَ الظَّالِمِينَ
у ҳолда шубҳасиз золимлардан бўлиб қоласиз). Бу ердаги (إِنَّ ) ҳам фараз маъносидадир. У мўмин одам агар яҳуд ёки насронийларнинг қибласига эргашгудек бўлиб қолса, нақадар катта золимга айланиб қолишини ифодалаяпти. Бундаги маъно қуйидагича: Эй Муҳаммад с.а.в., агар фаразан сизга илм келиб туриб, яна сиз уларнинг қибласига эргашадиган бўлсангиз, жуда катта зулмни қилган бўласиз. Демак, бу ерда яҳуд ва насороларнинг қибласига эргашиш нақадар буюк зулм экани кўрсатиляпти. Негаки, ҳақ Аллоҳ Таоло Ўз пайғамбарига баён қилган қиблага яъни, Масжидул Ҳаром тарафига юзланмоқдир.


وَمَا أَنتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ

Аслида қибла сўзи таснияда – иккиликда келтирилиши керак эди. Чунки яҳудларнинг қибласи бошқа, насороларники бошқа. Лекин у бу ерда муфрадда – бирликда келяпти. Нима учун? Чунки уларнинг иккаласи ҳам ботилликда, ноҳақликда бирдирлар. Бундан ташқари олдинги гапдаги


مَّا تَبِعُواْ قِبْلَتَكَ

дейилганда ҳам бу сўз муфрадда келган. Муфрадни муфрадга нисбатан қарама-қарши қўйиш гўзалроқ бўлади.


وَمَا أَنتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ

@ @ @

 

الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ وَإِنَّ فَرِيقاً مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ * الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ * وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُواْ الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُواْ يَأْتِ بِكُمُ اللّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ * وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلاَّ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنْهُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِي وَلأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

– „146. Биз китоб ато этган кимсалар (яҳудий ва насронийлар) уни (Муҳаммад пайғамбарни) ўз фарзандларини таниган каби

 

43-бет

Бетлар:1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208